موضوعات

هفته سی و هفتم بارداری

وضعیت جنین:
در هفته 37 بارداری ریه های جنین تقریبا کامل شده اند اما این بدان معنا نیست که هنوز برای بلوغ بیشتر به زمان نیاز ندارد.
شاید جنین دیگر درون رحم جابجا نشود، اما هنوز به لگد زدن و کش و قوس آمدن ادامه می دهد.
حرکات تنفسی بیشتری در جنین مشاهده می شود. او با دم و بازدم در داخل مایع آمنوتیک خود را برای تنفس بعد از تولد آماده می کند.
سر جنین نسبتا بزرگ است. اگر توجه کنید متوجه می شوید که سر نوزاد نسبت به بدنش اندازه بزرگی دارد.

اندازه جنین:

جنین دیگر به اندازه نهایی خود رسیده است. اما هنوز می تواند حدود 200 گرم در هفته وزن اضافه کند.


تغییرات بدنی مادر
دیلاتاسیون و افاسمان (باز شدن و نازک شدن دهانه رحم)

دیلاتاسیون همان باز شدن دهانه رحم است. دهانه رحم باید به اندازه 10 سانتی متر باز شود تا سر جنین بتواند کانال زایمان را طی کند. همچنین دهانه رحم باید نرم شود تا قابلیت باز شدن را پیدا کند. اصطلاحا به این پدیده ripe شدن می گویند.
همچنین برای شروع زایمان وقوع افاسمان نیز ضروری است. افاسمان یعنی نازک شدن دهانه رحم. هنگام خروج جنین افاسمان 100 درصد خواهد شد. یعنی به اندازه پوست پیاز نازک خواهد شد.
هنگام زایمان موقعیت دهانه رحم از قسمت خلفی به قسمت قدامی واژن جابجا می شود.
مکان سر جنین نیز در تخمین زمان زایمان موثر است. با یک معاینه ساده می توان فهمید که سر جنین چقدر پایین آمده و تا خروج جنین چقدر وقت نیاز است.
تغییرات دهانه رحم می تواند از هفته ها قبل از شورع دردهای زایمان آغاز شود.

ماساژ پرینه
با نزدیک شدن به زمان زایمان شاید بد نباشد که ماساژ پرینه را آغاز کنید. ماساژ دادن پوست واژن و مقعد تاثیر مثبتی در روند زایمان دارد و قابلیت کشسانی پوست را در زمان زایمان (زایمان طبیعی) افزایش می دهد. تعجب نکنید. شاید با این کار دیگر نیازی به ایجاد برش اپی زیاتومی به هنگام خروج سر جنین از کانال واژن نباشد.

نحوه انجام ماساژ پرینه
ابتدا دستان خود را به خوبی بشویید.
می توانید انگشت شست خود را به ژل لوبریکنت آغشته کرده و در قسمت انتهایی واژن فرو کنید. پوست بین دیواره واژن و مقعد را ماساژ دهید. نیاز نیست انگشتتان را زیاد به داخل واژن فرو کنید. فقط همین قسمت پایینی واژن و پوست بین واژن و معقد کافی است.
توجه کنید دستتان به مقعد برخورد نکند. این کار ممکن است آلودگی را به داخل واژن منتقل کند.
این کار به کشیده شدن پوست در زمان زایمان کمک کرده و احتمال پارگی و نیاز به انجام برش اپی زیاتومی را کاهش می دهد.

تاریخ زایمان
روز زایمان شما همان روزی نیست که در سونوگرافی مشخص شده است. از این هفته هر لحظه باید منتظر شروع علائم زایمان باشید.
برخی باور دارند که حاملگی 9 ماه و 9 روز و 9 دقیقه است. این تصور کاملا غلط است. زایمان بین هفته 37 تا 42 بارداری، هر زمان که اتفاق بیافتد ، طبیعی تلقی شده و اصراری نیست که حتما در روز خاصی صورت گیرد. بنابراین اگر شما کمی زودتر تا دیر از تاریخی که محاسبه کرده بودید زایمان کنید (هر زمانی بین هفته 37 تا 42 بارداری) جنین شما کامل خواهد بود و زایمان دیررس و یا زودرس به حساب نمی آید.
زایمان زودرس به زایمانی گفته می شود که قبل از هفته 37 باشد و زایمان دیررس زایمانی است که بعد از هفته 42 اتفاق بیافتد.
شاید در این هفته های پایانی مادر دیگر وزن اضافه نکند. نگران نباشید. مشکلی نیست. عدم افزایش وزن در ماه آخر بارداری امری طبیعی است.



علائم شایع

  • گرفتگی پاها

فشار ناشی از وزن رحم و یا جنین بر روی اعصابی که از لگن عبور می کنند و به پاها می رسند می تواند گرفتگی و اسپاسم در ناحیه پا ایجاد کند. برای بهبود این مشکل سعی کنید تغییر وضعیت دهید.

  • سوزش سر دل

برای جلوگیری از بروز این موضوع سعی کنید بلافاصله پس از صرف غذا دراز نکشید. همراه با غذا مایعات ننوشید و از غذاهای تند و پر ادویه بپرهیزید.

  • تغییر حرکات جنین

شاید در این هفته متوجه کاهش حرکت جنین خود شده باشید. با توجه به نزول جنین به داخل حفره لگن و بزرگ تر شدن او ، فضای زیادی برای حرکات سابق نخواهد داشت. با این حال هنوز هم تعداد حرکات جنین باید توسط مادر شمرده شود. بعد از خوردن یک وعده غذایی یا خوردن یک چیز شیرین به پهلوی چپ دراز کشیده و حرکات جنین را بشمارید. تعداد حرکات جنین در 1 الی 2 ساعت نباید از 10 عدد کمتر باشد. در غیر این صورت به مراکز درمانی مراجعه کنید.

  • ترشح ناگهانی از واژن

قبل از شروع زایمان ممکن است یک ترشح زرد رنگ گاهی همراه با خون دیده شود. (Bloody show) این علامت نشان می دهد که زایمان بسیار نزدیک است. درواقع با باز شدن دهانه رحم موادی که تا کنون مانند چسب دهانه رحم را پوشانده بودند از آنجا خارج می شوند. با این حال خونریزی ای که در آن خون تازه جریان دارد و مقدار آن نیز زیاد است می تواند نشان دهنده جفت سر راهی باشد. در هر دو حالت حتما و سریعا به مراکز درمانی مراجعه کنید.

  • گرفتگی پاها

فشار ناشی از وزن رحم و یا جنین بر روی اعصابی که از لگن عبور می کنند و به پاها می رسند می تواند گرفتگی و اسپاسم در ناحیه پا ایجاد کند. برای بهبود این مشکل سعی کنید تغییر وضعیت دهید.

  • بی خوابی

تغییرات هورمونی، بازگشت تکرر ادرار در سه ماهه سوم، سوزش سر دل و گرفتگی پاها همگی دست به دست هم می دهند تا در هفته های پایانی بارداری بی خوابی امان شما را ببرد.
حدود سه چهارم زنان در سه ماهه سوم بارداری از این مشکل رنج می برند. اضطراب نیز عاملی است که بر این مشکل می افزاید.
سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید. قبل از خوابیدن یک لیوان شیر ولرم می تواند به شما کمک کند. از ورزش کردن ، غذا خوردن یا نوشیدن مایعات نزدیک به زمان خواب پرهیز کنید.